Posted by: Bagewafa | ફેબ્રુવારી 2, 2013

ગઝલ:વરસ્યો નહીં—મુહમ્મદઅલી વફા

વરસ્યો નહીં—મુહમ્મદઅલી વફા

તસ્કરી થૈ ત્યારેજ એ ભસ્યો નહીં,

શ્વાન પાળેલો તે છતાં ધસ્યો નહીં..

 

ખેડુ તો  ઉમ્મીદો લઈ બેઠો હતો,

મેઘલો ગાજ્યો’તો ખૂબ વરસ્યો નહીં.

 

બુમરાણ મચાવી હતી  બસ વાઘની,

ને અહીં તો ઉંદર જુઓ ફરક્યો નહીં.

 

મોડ પર જ્યાં  પલવારની ઘટના ઘટી,

વેદનાનો પથ્થર પછી ખસ્યો નહીં.

 

જિંદગી પર વરસો સુધી હસતો રહ્યો,,

પાગલ જરા ડાહ્યો થયો હસ્યો નહીં.

 

ઠોકર મળી કૈં કેટલા પાષાણની,

જળ તણો રેલો વફા ડગ્યો નહીં.

Advertisements

Responses

  1. મા અસ્સલામ! મહેક સાહેબ,રઝિયાજી,ડો.શાહ સાહેબ આપ સહુનો ઘણો ઘણો
    આભાર.

  2. Enjoyable. I’ve read Matla and particularly Makta a few times. Very well said. It is indeed more difficult to create one enjoyable and beautiful ‘kalpan’ than writing a whole book or even books!
    Keep it up, Wafa sahib!

  3. ઠોકર મળી કૈં કેટલા પાષાણની,
    જળ તણો રેલો વફા ડગ્યો નહીં.
    વફા સાહેબ ,ખુબ સુંદર શે’ર્

  4. Dear Mohammadbhai,

    Bahu j saras kruti Chhe. I love the smoothness of your lines and words. Pani naa rela and paashaan ni vat khub saras rite kari Chhe. With best wishes for more such gems,

    Dinesh O. Shah, SSCSSN, DDU, Nadiad, Gujarat, India


શ્રેણીઓ