Posted by: Bagewafa | એપ્રિલ 10, 2010

ગઝલ :ઉમરનો બોજ લૈ—મુહમ્મદઅલી વફા

ઉમરનો બોજ લૈ—મુહમ્મદઅલી વફા

ચઢાણ પહાડનું  છે આકરું પણ ચઢવાનું,

ઉમરનો બોજ લૈ રહ્યું હવે તો ફરવાનુ.

 

ભલેને શાનથી  એ દિવસભર અહિ ધમકે છે,

જરા આ સાંજ જ્યાં ઢળશે ભલા સૂરજ  ડુબવાનું.

 

કદી કો સાથમાં કયાં લૈ ગયું માલો દોલત,

મળે તો બસ કફનથી કબર માંજ ધરબવાનું.

 

બહારોની ફિજાંમાંતો રહેવાનાં સાથે

ખિજાંની જામતા મોસમ ગુલોએ ખરવાનું

 

સબંધોની બધે ભીંતો ઉભી છે  ચારે દિશ,

હવે ક્યાં સેતુ કોઈ દિલ મહિ ચણવાનું. 

  

વફા છોડી હવે તો મય કશી મેં તો  સાચે,

નહીં તો પગ મહીં રઝળી રહ્યું છે મયખાનું.

Advertisements

Responses

  1. વફા છોડી હવે તો મય કશી મેં તો સાચે,
    નહીં તો પગ મહીં રખડી રહ્યું છે મયખાનું.

    I like this sher. Don’t ask me why?


શ્રેણીઓ