Posted by: Bagewafa | જાન્યુઆરી 29, 2010

ગઝલ:રકત રાતું રેડવાનું છોડ તું—મુહમ્મદઅલી વફા

રકત રાતું રેડવાનું છોડતું—મુહમ્મદઅલી વફા

 

એક એનું મૌન જ્યાં પડઘાય છે.

શબ્દનાં ત્યાં  હોઠ ધ્રૂજી જાય છે

 

આયનો આ એકલો રડ્યા કરે

જ્યાં તને નિરખે જરા મલકાય છે

 

 સંઘરી લે તું બધા નાળાં નદી

આ ઘડો તો ઝાંઝવે   છલકાય છે

 

 ચૂંથવાનો એ હુનર છે આપનો

ફૂલ તો કચડાયને મ્હેકાય છે

 

રક્ત રાતું રેડવાનું છોડ તું

હાથની મ્હેંદી  વફા નંદવાય છે

 

Advertisements

શ્રેણીઓ