ખુલ્લા મકાનમાં._ મોહમ્મદઅલી’વફા’

 

તો યે અંધારા ફરે તારા જહાનમાં.
સૂરજ તો ઘૂસી ગયો ખુલ્લા મકાનમાં.

તું એકજ આ રાગથી કાં’ગાયછે સદા
માની લીધું જાદુછે કોકિલ જબાનમાં..

વચનોનાં આ જૂઠની ચિંતા નકર, હવે ,
 એને પણ સાચવી લે દિલની જબાનમાં

ખાલી છે મેદાન પણ ક્યાં જંગ તુ કર શે
તૂટેલા છે તીર સૌ તારી કમાનમાં.

એ રોગ પ્રેમનો લઇ ભમ્યા કરે છે ત્યાં,
એની મળેછે કયાં દવા એની દુકાનમાં.

વ્યર્થ છે વાતો બધી સમજાવવી એને
 ભટકી રહ્યો જંગલે લયલાના ધ્યાનમાં

જાદુ વફા એ ઈશ્કનો, સમજાવશો કોને,
લાખો નિષ્ફળછે દવા એના નિદાનમાં.