રૂપની ચર્ચા
આવ તારા રૂપની ચર્ચા_ જગાડીયેં.
ના સમાયે તું નજરમાં પણ બતાવીયેં.
તૂર નું પાષાણ સમ હૈયું છતાં એ જો,
નૂર થી ફાટી ગયું સહુને જણાવીયેં.
ના થવાયું કૈસ તો બસ આટલું તો કર,
દેહથી ચોંટેલ આ કપડાં તો ફાડીયેં.
જાય ના લાગી કહીં નજરો તણાં ઘૂવડ,
ચાલ તારા રૂપના સદકા ઉતારીયેં.
એ ખગોની પાંખ પર સંદેશ કયાં હવે?
લાવ કબૂતર કોઇ કલ્પનાના ઉડાડીયેં.
મારગ ઉપર કોઇ પણ ઠરવા નથી દેતું,
ખંડહર ઉપર જઇને જરા માતમ મનાવીયેં
મંઝિલ હજી દૂરછે તારા મિલનની ભલે
યાદના દીપો વફા થોડા જલાવીયેં.
તૂર=માઉંટ સીનાઈ
નૂરથી તૂટી ગયું= મુસા(અલૈ.)પયગંબરે ખુદાપાકને જોવાની જીદ કરેલી.આદેશ મળ્યો તૂરના પથ્થરો પ્રતિ દ્રષ્ટિ કર.ખુદાઈ નૂરનું કિરણ પડતાં ,તૂરના ટૂકડા થઈ ગયા.હ.મુસા(અલૈ.)બે હોશ થઈ ગયા.
કૈસ=મજનું
Mohammedali’wafa’मोहम्म्दअली’वफा’મોહમ્મદઅલી’વફા’ مُحمَّد علی،وَفا،
Liked these lines very much:
મારગ ઉપર કોઇ પણ ઠરવા નથી દેતું,
ખંડહર ઉપર જઇને જરા માતમ મનાવીયેં
By: Chirag Patel on November 7, 2007
at 2:19 pm
The comparison between heart and mount Toor, bringing historical reference into context has produced a great effect. Enjoyed very much.
By: B. Husain Bhayat on November 7, 2007
at 5:18 pm
સુંદર રચના….
By: વિવેક on November 8, 2007
at 12:59 am