Posted by: Mohammedali’wafa’मोहम्म्दअली’वफा’મોહમ્મદઅલી’વફા’ مُحمَّد علی،وَفا، | October 7, 2007
અંધારનો દરિયો_મુહમ્મદઅલી વફા

અંધારનો દરિયો_મુહમ્મદઅલી વફા
ફેંદ્યા કરે આખું જગત વ્યહવારનો દરિયો.
તર્યા કરે લઈ ને દરદ અંગારનો દરિયો.
મોતી ભરી મરજીવો કો ત્યારે કદી નીકળે,
પી જાયજો તે વિષ તણો સંસારનો દરિયો.
આખા જગતની રુદ્રતા ખુદમાં સમાવી લે,
તેથી સતત દેખાય છે ભેંકારનો દરિયો.
સરિતા બની મીઠાં બધાં જળ ઠાલવી દીધાં
જનમો જનમ રહ્યો છતાં તું ખારનો દરિયો.
વરસી અમે જ્યારે પડયાં ટીપાં તણાં વેશે
ત્યારે જુઓ બન્યો અહીં આ પ્યારનો દરિયો.
સૂરજ ઉઠાવી લઇ જશે સંધ્યા તણો અશ્વાર
રહેશે કણસતો આ ‘વફા’ અંધારનો દરિયો.
0.000000
0.000000
Posted in Gazhal, Gazhal_wafa, Gujarati Gazhal, poem, કવિતા, ગઝલ, ગુજરાતી શાયરી, નઝમ, શાયરી, શેર | Tags: ગઝલ, ગુજરાતી શાયરી, વેદના ક્યાંથી મળી_મો?a>, શાયરી, શેર, Gujarati Gazhal, Gujarati poetry, Gujarati Shayri, Muhammedali Wafa, Shero shayri
sundar gazal…
By: ઊર્મિ on October 7, 2007
at 9:45 pm
વરસી અમે જ્યારે પડયાં ટીપાં તણાં વેશે
ત્યારે જુઓ બન્યો અહીં આ પ્યારનો દરિયો.
સૂરજ ઉઠાવી લઇ જશે સંધ્યા તણો અશ્વાર
રહેશે કણસતો આ ‘વફા’ અંધારનો દરિયો.
very nice…1
By: sunil shah on October 7, 2007
at 11:03 pm
wah kyaa baat hi !
By: Chetan Framewala on October 15, 2007
at 3:16 am