નીકળી_મોહંમદઅલી ‘વફા
કેમ બેસૂરી બધીયે વાંસળી નીકળી
જે ધરા પર પગ હતો એ પાંગળી નીકળી.
જાનનાં જામીન જયારે એમને મળ્યા પછી,
ઓઢવાને એ શહીદી આંગળી નીકળી.
પ્યારનો પહેલો સબક જ્યાં યાદ પણ ના થયો
ફટ દઈ આખા જિગરની માંગણી નીકળી.
રાતના ઝૂલ્ફો છવાયાં જામ કેફો ના લઇ,
એ નશાને માણવા ખુદ ચાંદની નીકળી.
ને ભરમ તૂટી ગયો જ્યારે જરા પરદો હટ્યો
તેગ જેને મેં ગણી એ ટાંકણી નીકળી.
વાત તો તારી હતી ને હું ‘વફા’ચર્ચાઈ ગયો
ઈ અને ઊની જરા કંઈ બાતમી નીકળી.
_મોહંમદઅલી ‘વફા’
તેગ=તલવાર
Posted in ગઝલ
मोहम्म्दअली’वफा’Mohammedali’wafa’મોહમ્મદઅલી’વફા’ مُحمَّد علی،وَفا،